हिवाळ्यातली एक शांतपणे पुढे सरकत निघालेली दुपार
खिडकीतून आत आलेले उन्हाचे काही तुकडे माझ्या आसपास रेंगाळतायत
क्षणाक्षणाला आकार बदलतायत ते तुकडे
प्यालेट वर रंग मिसळता मिसळता माझं
त्या तुकड्यांकडं लक्ष जात राहतं..
उबदार वाटतं बघूनच तिकडं.
झळाळते आकार.. हवेहवेसे...
खोलीतल्या घड्याळाची एकसारखी टिकटिक वातावरण गंभीर करतेय उगीचच
कॅनव्हास वर रंग लावताना होणारा ब्रश चा आवाज मधेच शांततेला तडा देतोय..
बाहेरच्या हॉल मध्ये रेडिओ वर गाणी चालू आहेत,
तीही अगदी हळुवार आवाजात..
या रेडिओवर लागणाऱ्या गाण्यामध्ये
काही वेळा काही गाणी अनपेक्षित पणे समोर येतात...
हॉल मधून येणाऱ्या बासरीच्या संथ सुरांनी लक्ष वेधून घेतलं..
आह...! त्या क्षणी सगळं गाणं मनात तरळू लागलं
बासरी च्या पाठोपाठ
'आपकी याद आती रही रात भर...'
तिचा विरह वेदनेत भिजलेला आवाज..
त्या सुरांनी त्या शांत दुपारचा नूर बदलून टाकला..
त्या गाण्यातल्या शब्दांमध्ये आपसूकच
ओढला गेलो..
गाण्यातली रात्र, ती कुठंतरी दूर त्याच्या पासून..
त्याची याद बेचैन करतेय तिला..
माझ्या प्यालेट वरच्या ग्रे रंगात मला त्या गाण्यातली उदासी मिसळून गेल्यासारखी दिसू लागली..
आणि चित्रात गाण्यातल्या प्रतिमा उतरल्यासारख्या..
'याद के चांद दिल मे उतरते रहें
चांदनी जगमगाती रही रात भर'..
चित्रात आलेला ग्रे रंग चित्राला वेगळाच अर्थ देऊन गेला..
त्या हिवाळ्यातल्या शांत दुपारी...
अन्वरहुसेन2020
